Αισιοδοξία!

πρέπει!

Καλό Χειμώνα!

Μπήκε και ο Δεκέμβριος, ο δωδέκατος μήνας του χρόνου, ο πρώτος του Χειμώνα.
Καλό μήνα!!!!!!

Ο Δεκέμβριος, ή Δεκέμβρης, ή Χριστενιάρτς (ποντιακά), είναι ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο και είναι ένας από τους 7 μήνες με διάρκεια 31 ημερών. Στα Λατινικά, decem σημαίνει δέκα. Ο Δεκέμβρης ήταν ο 10ος μήνας σύμφωνα με το Ρωμαϊκό ημερολόγιο.
Τα λουλούδια του Δεκεμβρίου είναι ο νάρκισσος και ο ελαιόπρινος. Οι ζωδιακές πέτρες του είναι τουρκουάζ, λάπις λάζουλι, ζιρκόνιο και τανζανίτης. Ο Δεκέμβριος είναι ο μήνας με τις λιγότερες ώρες φωτός στο βόρειο ημισφαίριο και τις περισσότερες ώρες φωτός στο νότιο ημισφαίριο. Ο Δεκέμβρης πάντα ξεκινά την ίδια μέρα της εβδομάδας με τον Σεπτέμβριο.


Σε 24 μέρες έχουμε Χριστούγεννα και σε 30 μπαίνει το νέο έτος! Προς τιμήν του θεού της θάλασσας, ο μήνας Δεκέμβριος στο Αττικό αρχαιοελληνικό ημερολόγιο, ονομαζόταν Ποσειδών.

Ο μήνας αυτός έχει διάφορες ονομασίες: Δεκέμβρης ή Δεκέμηρης, Γιορτινός (λόγω των πολλών εορτών), Αϊ-Νικολιάτης, Χριστουγεννιάτης, Χριστουγεννάς, Χιονιάς, Ασπρομηνάς. Είναι γεμάτος με γιορτές: της Αγίας Βαρβάρας στις 4, του Αγίου Σάββα στις 5, του Αγίου Νικολάου στις 6, της Γέννησης του Χριστού στις 25, του Εμμανουήλ στις 26, του Αγίου Στεφάνου στις 27.
Παροιμίες που αναφέρονται στον μήνα Δεκέμβριο:

1. Δεκέμβριος, Χριστού γέννηση και καλός μας Χρόνος.
2. Το τραγούδι με τον τρύγο, το Δεκέμβρη παραμύθι.
3. Χιόνι του Δεκεμβρίου, χρυσάφι του καλοκαιριού.
4. Να ‘ναι Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα, χαρά σ’ εκείνο το γεωργό, πού ‘χει πολλά σπαρμένα.
5. Να ‘ναι Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα, και τα Λαμπρά βρεχούμενα, αμπάρια γιομισμένα.
6. Αγία Βαρβάρα μίλησε κι ο Σάββας απεκρίθει:
7. – Μαζέψτε ξύλα κι άχυρα και σύρτε και στο μύλο, γιατί Αι Νικόλας έρχεται στα χιόνια φορτωμένος.
8. Χειμωνιάτικη γέννα, καλοκαιρινή χαρά.
9. Απ’ τα Νικολοβάρβαρα αρχίζει ο χειμώνας.
10. Γύρω γύρω του Χριστού, η κορφή του χειμωνιού.
11. Βαρβάρα βαρβαρώνει (το κρύο), αϊ Σάββας σαβανώνει, αϊ Νικόλας παραχώνει
12. Αγία Βαρβάρα γέννησε (το χιόνι), άη Σάββας το δέχτει κι άη Νικόλας έτρεξε να πάει να το δαφτίσει (το βάφτισε χιόνι)
13. Αγια Βαρβάρα μίλησε και Σάββας αποκρίθει κι Αγιονικόλας έτρεξε να πάει να λειτουργήσει
14. Άγια Βαρβάρα γέννησε και ο Σάββας το εδέχθη, και ο Αϊ Νικόλας έτρεξε να πάει να το βαφτίσει.
15. Το Νοέμβρη και Δεκέμβρη φύτευε καταβολάδες.

Η συνταγή της καλής φιλίας

Θα χρειαστείτε:

100 γραμμάρια αποδοχή

100 γραμμάρια κατανόηση

200 γραμμάρια στήριξη

60 γραμμάρια γενναιοδωρία


1 φλιτζάνι του τσαγιού εμπιστοσύνη


3 κουταλιές της σούπας ειλικρίνεια.

Εκτέλεση: Ανακατεύουμε απαλά σε ένα μπολ την αποδοχή, την κατανόηση και τη γενναιοδωρία. Ρίχνουμε μέσα τη στήριξη, την ειλικρίνεια και αργά αργά την εμπιστοσύνη. Όταν λιώσουν καλά όλα τα υλικά, τα βάζουμε στο ταψί και ψήνουμε σε δυνατό φούρνο για αρκετό, αρκετό … καιρό.



Καλή επιτυχία σε όλους μας!

Αυτό

πως μπορώ να ακουμπήσω όλο αυτό το βάρος;
με μια έννοια και πρόταση ορθή.
καθώς αυτό ορίζει τα πάντα, πως να το ορίσω εν τέλει;
κάθομαι σκυφτός σε οθόνη, ανάπηρος και πάλι νέος.
δεν αντιβαίνω.
παρά μόνο ορίζω την πίστη μου στον δρόμο του,
στον μονόλογό του,
ανασαίνω τις ώρες
ακούγοντας μόνο.
τις στριγγλιές
ανάλαφρες
σαν πυρετός
και μέθη αργόσυρτη

φωνές που
μου
αναλογούν

και δεν λεν
να ησυχάσουν



πείσμα μου
και κρίμα


Περιφερόμενες Ώρες Απόγνωσης
εξουθενωμένες βαλίτσες

Χαμογελάστε!

Ήρθε ο φωτογράφος του blog! θα μας βγάλει μερικες φωτογραφίες για ενθύμιο!
σκεφτείτε κάτι όμορφο κ φορέστε το πιο χαρούμενο χαμόγελο, λέγοντας
cheese!

50 κανόνες της αξιοπρεπούς Γιαπωνέζας

1. Να είστε υγιείς.

2. Κρατήστε ίσια την πλάτη σας.

3. Μίλα καλά Ιαπωνικά.

4. Πάντα με ένα χαμόγελο, λέγοντας 'Καλημέρα'.

5. Τηρήστε όλους τους κανόνες της εθιμοτυπίας.

Γέλιο

Είσαι χαρούμενος, ευτυχισμένος, μειδιάς,
το χαμόγελο ειναι ζωγραφισμένο στα χείλη σου.
Γελάς ακόμη κ αν πονάς !
Άφησε όλα να τα πει το γέλιο.
Είναι μια όμορφη γλώσσα, την οποία δεν τη μαθαίνει κανείς
σε κανένα σχολείο, κανενός τόπου.
Είναι η γλώσσα που τη φέρνει ο άνθρωπος στον κόσμο μαζί με το αίμα του.

Γέλα, γιατί το γέλιο σου
θα ‘ναι στα χέρια μου
σα δροσερό σπαθί.

Γέλα στη νύχτα,
στη μέρα στο φεγγάρι,
γέλα στις στριφτές
στράτες του νησιού,
γέλα σ’ αυτό το άγαρμπο
αγόρι που σ’ αγαπά,
μα όταν ανοίγω τα μάτια και τα κλείνω,
όταν τα βήματά μου φεύγουν,
όταν γυρνούν τα βήματά μου,
αρνήσου με το ψωμί, τον αγέρα,
το φως, την άνοιξη,
μα ποτέ το γέλιο σου
γιατί θα πεθάνω.


γράφει ο Π. Νερούντα

ο καλυτερος φίλος

Θέλεις παντοτινή συντροφιά;
Πιάσε φιλία με ένα σπουργίτι!

Απορία

To xρώμα της ευτυχίας

αναρωτιέμαι ποιό είναι το χρώμα της ευτυχίας…αν ήθελα να φτιάξω ένα πίνακα τη χρώμα θα έβαζα για να την συμβολίσω…ίσως να επέλεγα το φούξια γιατί είναι το αγαπημένο μου χρώμα…αυτό που μου φτιάχνει τη διάθεση και μου φέρνει γούρι!Ίσως πάλι να επέλεγα το γαλάζιο…αλλά όχι το γαλάζιο μου θυμίζει την απεραντοσύνη της θάλασσας και του ουρανού…και η ευτυχία δεν είναι απέραντη…είναι μικρές σταγόνες στο τεράστιο ωκεανό της ζωής…!Το πράσινο πάλι θα ήταν μια καλή επιλογή γιατί έχει την ιδιότητα να με γεμίζει ελπίδα για κάτι καλό…το ρόζ μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια…το μαύρο τις λανθασμένες μου επιλογές….το γκρί και το μώβ μου θυμίζουν πένθος και ΄πόνο…!Τελικά είναι δύσκολο να αποτυπώσεις την ευτυχία με χρώματα…όσο δύσκολο είναι να την αποτυπώσεις και με λέξεις…αλλά αν τελικά έφτιαχνα το πίνακα θα τα έβαζα όλα τα χρώματα από λίγο…γιατί η ευτυχία που νιώθουμε είναι αποτέλεσμα συνδιασμένων γεγονότων!

ΠΗΓΉ

Σαββατόβραδο!

Η αποψινή φθινοπωρινή βραδυά είναι υπέροχη!
και προσφέρεται για έξοδο!
Τί εκπλήξεις μας επιφυλλάσσει άραγε?
Ευελπιστώ να κλείσει τόσο ευχάριστα και όμορφα αυτή η μέρα!


θα είμαι στο γνωστό μέρος!

εσείς?!

Με διάθεση... χρωματιστή

Η διάθεση λόγω καιρού είναι υπέρ το δέον ανοιξιάτικη...!

Όνειρα

Η κούνια μου ακουμπούσε στη βιβλιοθήκη,όπου μυθιστόρημα,
επιστήμη,μυθολογία,τα πάντα,η λατινική τέφρα και η ελληνική σκόνη ανακατεύονταν.
Δεν ήμουν μεγαλύτερος απο ένα βιβλίο.
Δύο φωνές μού μιλούσαν.Η πρώτη-ύπουλη και σταθερή,έλεγε:Η Γη είναι ένα γλύκισμα ωραίο,μπορώ -κι η ευχαρίστηση σου θα'ναι τότε χωρίς τέλος-να σου δώσω μια όρεξη παρόμοια μεγάλη.
Και η δεύτερη:Έλα! Ω,έλα στο ταξίδι των ονείρων,πέρα από το δυνατό,πέρα από το γνωρισμένο!Και η φωνή αυτή τραγουδούσε όπως ο άνεμος στις ακρογυαλιές,φάντασμα που κλαυθμυρίζει και κανείς δε ξέρει από που ήρθε,που χαϊδεύει τ'αυτί κι όμως το τρομάζει
Σου απάντησα: Ναί,γλυκιά φωνή!Από τότε κρατάει αυτό που μπορεί,αλίμονο,να ειπωθεί πληγή μου και πεπρωμένο μου.Πίσω απ'τις σκηνοθεσίες,στο μελανότερο της αβύσσου,βλέπω καθαρά κόσμους παράξενους και θύμα εκστατικό της οξυδέρκειάς μου,σέρνω φίδια που μου δαγκάνουν τα πόδια.Κι από κείνον τον καιρό αγαπώ τόσο τρυφερά,καθώς οι προφήτες την έρημο και την θάλασσα,γελώ στα πένθη και κλαίω στις γιορτές,βρίσκω μια γεύση γλυκιά στο πιο πικρό κρασί,νομίζω για ψέματα τις αλήθειες,πολλές φορές,και με τα μάτια στον ουρανό πέφτω σε γκρεμούς!Αλλά η Φωνή με παρηγορεί και λέει:
Κράτησε τα όνειρά σου,οι συνετοί δεν έχουν έτσι ωραία σαν τους τρελούς!

(Charles Baudelaire)