Αυτή τη στιγμή για να είστε εδώ μάλλον ακουμπάτε και σεις ένα. Είναι ο καθημερινός μας φίλος, μας κρατάει συντροφιά τις δύσκολες νύχτες του χειμώνα, το πατάμε κάθε μέρα. Είναι το πληκτρολόγιο μας και δυστυχώς λίγοι του έχουν αποδώσει τις τιμές που του αξίζουν. Μόλις είδα ότι οι φίλοι μας οι Ρώσοι έχουν ένα μνημείο για αυτό στην πόλη Ekaretinburg δίπλα στον ποταμό Iset. Αν περάσετε από κει αφήστε ένα λουλούδι από μένα, στο Esc παρακαλώ αν γίνεται
Σας το’χω και σε video
"Θα ήθελα μετά το σημερινό γεγονός να εκφράσω τις έντονες πλέον απόψεις μου:
Στα Θεοφάνεια η ''Φώτα'', που εορτάζονται σήμερα (6 Ιανουαρίου), τιμούμε και θυμόμαστε την Βάπτιση του Ιησού Χριστού. Η λέξη Θεοφάνεια σημαίνει φανέρωση/αποκάλυψη του Θεού και αναφέρεται στην φανέρωση της Αγίας Τριάδας που έγινε κατά την Βάπτιση του Χριστού.
... μιας και η ξύλινη γέφυρα δεν υπάρχει πια. Λέτε να κατασκευαστεί υποθαλάσσια σήραγγα;
ΑΥΤΟ ΤΟ GROUP ΦΤΙΑΧΤΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΕΙ ΤΟΝ ΑΤΥΧΟ 21 ΕΤΩΝ ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑ ΤΩΝ ΜΑΤ ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΜΑΝΤΖΟΥΝΗ, ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΝΑΝΔΡΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΩΝ ΕΝΑΤΝΙΟΝ ΤΗΣ ΔΙΜΟΙΡΙΑΣ ΤΩΝ ΜΑΤ ΜΕ ΑΥΤΟΜΑΤΟ ΟΠΛΟ ΚΑΛΑΣΝΙΚΟΦ,ΥΠΟΠΟΛΥΒΟΛΟ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΧΕΙΡΟΒΟΜΒΙΔΑ.
Δεν αντέχω άλλο να βλέπω και να ακούω τους ηλίθιους δημοσιογράφους και λοιπούς παραθυράκηδες να ξεστομίζουν ανοησίες!! Έλεος!! Γιατί πρέπει οπωσδήποτε να συντηρούν και να αναπαράγουν αυτή την κατάσταση;; Αρκετά δεν δοκιμάστηκε αυτή η πανέμορφη πόλη, αυτή η πανέμορφη χώρα, αυτοί οι κακόμοιροι άνθρωποι που πείνασαν, εχασαν τη δουλειά τους, έχασαν το αυτοκίνητο που με τόσο κόπο μόλις ξεχρέωσαν ή που ακόμη χρωστούν, έτσι για "καλές γιορτές";; Φτάνει!!Δεν είναι διαγωνισμός θλιμμένης φωνής ή προσώπου κύριοι δημοσιογράφοι... όμως και αν ήταν δεν έχετε δικαίωμα συμμετοχής. Επειδή το δικό σας αυτοκίνητο είναι σε κλειστό χώρο στάθμευσης έξω από το κέντρο και όχι αναποδογυρισμένο και παραδωμένο στις φλόγες... Δε μπορείτε να αναπνεύσετε επειδή είναι πολύ στενό το πουκαμισάκι σας για να γράφετε ωραία στο γυαλλί και όχι επειδή πνιγεστε από τους καπνούς... Έλεος!! ακούω την "ταραγμένη" κοπελιά να φωνάζει στο κανάλι της :"τον άρπαξαν από τα μαλιά και τον έσυραν για σύλληψη!!". Τί περίμενες κοπέλα μου;; Άν δεν το πρόσεξες χθες κάηκε η μισή Αθήνα!! Ας σωθεί τουλάχιστον η υπόλοιπη! Δεν έπιασαν οι αστυνομικοί κάποιον που πήγε για τσίχλες στο περίπτερο αλλά κάποιον που συμμετέχει με οποιονδήποτε τρόπο στην ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ! Αν κατάφεραν να τον πιάσουν από τα μαλιά, ε μπράβο τους που τον έπιασαν!! Ποιός είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος σύλληψης δημοσιογράφοι;; Το "ε! νεαρέ, άσε λίγο το σπαθί και τη μολοτωφ και έλα λίγο που θέλω να σου πώ κάτι" δεν νομίζω να λειτουργει...
"Ναύαρχος Κουζνετσόβ"Οταν θα δήτε… το χιλιάρμενο στα Ελληνικά υδατα, τότε θα λυθή το ζήτημα της πόλης!
Αγ. Κοσμάς ο Αιτωλός
-γίνεται πολύ λόγος για την ''ανωνυμία'' των μπλόγκερς και πολλές επιθέσεις εκδηλώνονται -από διάφορες πλευρές εναντίον των μπλογκς,με αφορμή την ''ανωνυμία'' αυτή...
(κλικ στην εικόνα για να δείτε καλύτερα τους "τρομοκράτες" και τους δημοσιογράφους στο Μέτωπο...)
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΠΟΛΗ
Μυθιστόρημα
Συγγραφέας: Νίκος Χιδίρογλου
Εκδόσεις Ερωδιός (τηλ. 2310 282782)
ISBN 978-960-454-040-2
Σελ. 205
Δελτίο Τύπου
Ελλάδα, σωτήριο έτος 2020 μ. Χ. Η επικράτηση μιας κάστας πολιτικών που πρεσβεύουν ένα κράμα νεοφιλελεύθερων και σοσιαλδημοκρατικών ιδεοληψιών, έχει αλλάξει ριζικά το πολιτικό τοπίο. Η πολιτισμική ομογενοποίηση λυγίζει τις αντιστάσεις του μέσου πολίτη, οδηγώντας τον στην αδράνεια. Η χαλάρωση των ηθών και η εφαρμογή των θετικών διακρίσεων, οδηγούν στην απόλυτη φιλελευθεροποίηση των κοινωνικών σχέσεων και φέρνουν την ελληνική κοινωνία στο χείλος του γκρεμού. Η πολυπολιτισμική κοινωνία, δείχνει να λυγίζει κάτω από το βάρος των ανομιών της και των αφύσικων και ανήθικων συμβάσεών της. Όμως, κάποιοι υπολόγιζαν χωρίς τη νεολαία, που ξεσηκώνεται, αντιδρώντας στο γκρέμισμα των εκκλησιών και στην εξάλειψη κάθε τι του ελληνικού. Οι παλιοί τρόποι κερδίζουν οπαδούς και ο λαϊκός αυθορμητισμός επιστρέφει και ξεσπά, απειλώντας ως ασταμάτητος χείμαρρος το σύστημα, που κλυδωνίζεται. Την ίδια ώρα, ο πολιτικός ριζοσπαστισμός εξαπλώνεται και κερδίζει τις καρδιές και την ψυχή των νέων, των απόκληρων και των περιθωριοποιημένων, αλλά και όσων αδυνατούν να συμβιβαστούν με την κοινωνική εξαχρείωση και αναζητούν όραμα και ελπίδα. Ο ήρωάς μας, έχοντας βρεθεί από το ζενίθ στο ναδίρ, δεν έχει πλέον τίποτε να χάσει. Από πετυχημένος επαγγελματίας και ομοτράπεζος του συστήματος, καταλήγει δραπέτης και άστεγος, ζώντας προσωρινά μια άσκοπη καθημερινότητα. Όμως, ξυπνάει από το λήθαργο, μαζεύει τα κομμάτια του και οργανώνεται στις γραμμές της «Μάχης», πολεμώντας για την Ελευθερία και γράφοντας το προσωπικό του έπος.
