
Μια ποίηση που όταν χτυπάνε παιδιά στο ψαχνό,
αυτή θωπεύει το "πνεύμα",
μου φαίνεται άχρηστη.
Η εν ψυχρώ δολοφονία δεν ήταν η μόνο η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Τα αίτια και τις αφορμές τις δίνει καθημερινά αυτή η κοινωνία και αυτή η πολιτεία που καταστρέφει την αξιοπρέπεια, τα όνειρα και τις προσδοκίες όλων των παιδιών με τον τρόπο που λειτουργεί και με τα παραδείγματα που δίνει..
Βαρύ αναμένεται να είναι το τίμημα για τον εμπορικό κόσμο της χώρας αλλά δυστυχώς και για χιλιάδες εργαζόμενους που αναμένεται να χάσουν τη δουλειά τους μέσα στις γιορτές, εξαιτίας του τυφλού κύματος βίας μετά το θάνατο του 15χρονου.


"Πρόλαβε μόνο 16. Δυστυχώς αυτό δεν αλλάζει. Δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Ούτε το μυαλό του μπάτσου θα αλλάξει που σκότωσε το παιδί. Εγώ είμαι 21 και φοιτητής και αυτό που νιώθω ξέρετε τι είναι; Ότι έχει έρθει η ώρα πλέον. Έχει έρθει η ώρα να αρχίσουμε να αλλάζουμε τα πράγματα. Να αρχίσουμε να χτίζουμε. Όχι να γκρεμίζουμε και να καίμε. Δεν μου αρέσει αυτό που βλέπω. Δεν μου αρέσει αυτό που ζω γύρω μου. Γι’ αυτό είμαι διατεθειμένος να το αλλάξω. Όχι με μολότοφ και καδρ! όνια αλλά με δουλειά με υπομονή και με αγώνα. Αγώνα για να γίνουν τα... πράγματα καλύτερα από σήμερα. Μεγαλώνω και θέλω να ζήσω κάπου που θα είμαι περήφανος όταν βγαίνω έξω. Δεν έχω μάθει να φοβάμαι στη ζωή μου και ούτε θα το κάνω, αυτό που θα κάνω είναι να προσπαθήσω να αλλάξω. Και ήρθε η ώρα. Μπορεί ο θάνατος του παιδιού να είναι απλά μια αφορμή. Η σπίθα που πυράκτωσε τα πάντα. Όμως πρωτίστως όλοι εμείς που δηλώνουμε νέοι εμείς που ερχόμαστε από πίσω έχουμε να μιλήσουμε, έχουμε να προσπαθήσουμε. Κύριοι με μεγάλη μου λύπη το μόνο που μπορώ να πω σε όλÎ! �υς εσάς που είστε κεφάλια σε όλους εσάς που κάνετε κουμάντο ένα πράγμα. Δυστυχώς αποτύχατε. Για να μην συνεχίσουμε όμως εμείς την αποτυχία σας ήρθε η ώρα να το αλλάξουμε. Μη σταματάτε να προσπαθείτε να χτίσετε και όχι να γκρεμίσετε. Δική μας είναι η ζωή μας και η χώρα. Μη την αφήνετε στο έλεος του καθενός άρρωστου είτε αυτός λέγεται αναρχικός είτε αυτός λέγετε μπάτσος. Ήρθε η ώρα..."



Συγκλονισμένος παρακολούθησα τα νέα χθες καθώς και τις αντιδράσεις των συνανθρώπων μας στο διαδύκτιο. Αυτό που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση είναι η σπίλωση του ονόματος ενός νεκρού συνανθρώπου μας.
Σε πεδίο μάχης έχουν μετατραπεί οι δρόμοι της Αθήνας. Ένας νεαρός 15,5 ετών τραυματίστηκε θανάσιμα στα Εξάρχεια, από σφαίρες αστυνομικών. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, ένα περιπολικό, που είναι του αστυνομικού τμήματος Εξαρχείων, την ώρα που περνούσε απο τη διασταύρωση των οδών Τζαβέλλα και Μεσολογγίου δέχτηκε επίθεση με πέτρες και ξύλα από μία ομάδα νεαρών αντιεξουσιαστών. Αρχικά οι αστυνομικοί, οι οποίοι όπως τονίζουν είχαν εγκλωβιστεί στο περιπολικό απάντησαν με μία χειροβομβίδα κρότου-λάμψης. Έπειτα ένας από αυτούς πυροβόλησε..., όπως είπε, μία φορά στον αέρα για εκφοβισμό, αλλά η σφαίρα εξοστρακίστηκε σε μία μαρκίζα και βρήκε το νεαρό στο στομάχι. Αμέσως έσπευσε ασθενοφόρο που μετέφερε το νεαρό στον Ευαγγελισμό, ενώ αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι είδαν το νοσηλευτικό προσωπικό που μετέβαινε στο ασθενοφόρο, να κάνει στο νεαρό μαλάξεις στο στήθος. Σύμφωνα με το επίσημο ανακοινωθέν του υπουργείου Υγείας, ο νεαρός διακομίστηκε στον Ευαγγελισμό, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Στη συνέχεια ομάδες νεαρών αλλά και διμοιρίες των ΜΑΤ ξεκίνησαν να μεταβαίνουν προς την πλατεία Εξαρχείων, το Πολυτεχνείο και τον Ευαγγελισμό. Στην περιοχή επικρατεί μεγάλη ένταση, ενώ έχει κληθεί εισαγγελέας ο οποίος θα προίσταται στην έρευνα.Οι κύριοι δρόμοι των Εξαρχείων έχουν κλείσει, ενώ οι αντιεξουσιαστές έχουν βάλει φωτιά σε πολλούς κάδους στην ευρύτερη περιοχή.