Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2008

Berlin:Griechisches Konsulat besetzt - friedlich


© Michael Kappeler/DDP
Die Besetzer werfen ihre Flugblätter vom griechischen Konsulat in Berlin

Von Katrin Blum

Der Ärger aus Griechenland schwappt bis nach Deutschland: Acht Stunden haben Anarchisten das griechische Konsulat in Berlin besetzt gehalten. Sie machten ihrem Ärger über die Zustände in der Heimat Luft.

Der Protest sollte friedlich sein: 20 Männer und Frauen drangen in das griechische Konsulat am belebten Berliner Wittenbergplatz ein und hissten ihre rot-schwarze Flagge sowie ein Banner, auf dem stand: "Alexandros Grigoropoulos, 15 Jahre alt, ermodert vom Staat." Sie wollten damit auf den "Staatsterror" in Griechenland aufmerksam machen.

grizaniotis

Το έκαναν το άγαλμα του Βενιζέλου σαν τον...Λένιν


Είναι το άγαλμα Ελ.Βενιζέλου στην πλατεία Αριστοτέλους στην Θεσσαλονίκη. Όσοι το έκαναν
θα τον πέρασαν για τον...Λένιν. Αχ, ρε τρέλα που κουβαλάνε...




http://greece-salonika.blogspot.com/

"Ούτε για φτύσιμο δεν είμαστε"

"Αυτή είναι η θλίψη για το θάνατο του παιδιού; Αυτό είναι ΝΤΡΟΠΗ. Μια κακοστημένη ψευτοεπανάσταση της κακιάς ώρας. Ντροπή μας, σε όλους μας, που τα ανεχόμαστε. Ντροπή μας που δεν μαζεύουμε τους 15-20-30-όσους "γνωστούς άγνωστους" να τους κάνουμε ανθρώπους. Ντροπή της πολιτείας ολόκληρης που έχει ξεχάσει τί πάει να πει Άνθρωπος και Γενικό Καλό και κοιτά τον εαυτό της. Κι όλα αυτά, πάνω στο κουφάρι ενός δεκαπεντάχρονου παιδιού. Ούτε για φτύσιμο δεν είμαστε.

ANAΓΝΩΣΤΗΣ

troktiko.blogspot.com

"Πρέπει να διαφυλάξουμε την δημοκρατία"

"Αλίμονο!! Πρέπει να σταθούμε όλοι στο πλευρό όσων προσπαθούν να διαφυλάξουν το δημοκρατικό πολίτευμα που με την βία προσπαθούν να διαλύσουν οι καλομαθημένοι νέοι ή αλλιώς κουκουλοφόροι...
Έλεος πια.Σε ποιους δίνουμε δίκιο και γιατί;
Ο αλήτης ειδικός φρουρός θα τιμωρηθεί σαν δολοφόνος. Υπάρχει νόμος και θα εφαρμοστεί.Σε τι φταίνε όλοι οι πολίτες να πληρώνουν τα κέφια των καλομαθημένων;"

BIOΠΑΛΕΣΤΗΣ

troktiko.blogspot.com

Ως εδώ και μη ...παρέκει!

Έλεος!!!
Η υπερβολή και η υπομονή έχουν τα όριά τους.
Η χώρα βρίσκεται ένα βήμα πριν από την κήρυξή της σε κατάσταση "εκτάκτου ανάγκης".



Βούτυρο στο ψωμί των αριστερών δυνάμεων ο άδικος θάνατος του 15χρονου.

Μήπως είναι ο μοναδικός άδικος;
Είναι πάρα πολλά τα θύματα!
Μα πιο πολλά είναι τα θύματα που πέφτουν στο βωμό της υποκρισίας και της σκοπιμότητος.
Ένα απ' αυτά δεν πρόκειται να υπάρξω.
Δεν μπορώ να αποδεχθώ ότι ένα ατυχές συμβάν, τείνει να λάβει χαρακτήρα "Εθνικής εξέγερσης και επετείου".
Η χώρα καταστρέφεται κι' εμείς αναπαράγουμε τα ...ανδραγαθήματα μιας υποκινούμενης μερίδας "αθώων" αντιεξουσιαστών.
Ζούμε σε χώρα που ενώ γέννησε τη δημοκρατία, δεν μπορούμε να την αντέξουμε άλλο, γιατί μας ..."πνίγει".
Ως εδώ και μη ...παρέκει!!!

Σας ευχαριστώ πολύ.
Με εκτίμηση.
gianniotis.gr

Δράμα στη Θεσσαλονίκη...

Δραματική είναι η κατάσταση στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Κάνοντας μια διαδρομή στους κεντρικους δρόμους, Τσιμισκή, Εγνατία, Μητροπόλεως, Αγ.Δημητρίου αλλά και σχεδόν σε όλες τις καθέτους των οδών αυτών βλέπεις δεκάδες κατεστραμένα -καμμένα καταστήματα, γραφεία, αυτοκίνητα, εργοτάξια του Μετρό, και εκατοντάδες κάδους απορριμάτων. Το κέντρο της πόλης κυριολεκτικά έχει καεί και το μέγεθος της καταστροφής θα το αντικρύσουν αύριο όλοι οι Θεσσαλονικείς.
Οι εικόνες δεν έχουν προηγούμενο. Θύμα και ο Ελ.Βενιζέλος στην πλατεία Αριστοτέλους.

Από το greece-salonika.blogspot.com/

Φλέγεται και η Λάρισα


Δεν υπάρχει τράπεζα όρθια

όλοι οι κάδοι απορριμμάτων του κέντρου

έχουν καεί..





Δακρυγόνα σε όλο το κέντρο...

Η Λάρισα φλέγεται.

γαμημένη σφαίρα


Kαι ξαφνικά σιωπή. Μουλώσαμε όλοι.
Ο θάνατος του 15χρονου, στα Εξάρχεια, μας έκοψε το γέλιο. Γιά άλλη μιά φορά.

Έφταιγε; Ποιός έφταιγε; Ο πιτσιρικάς; Ο ένοπλος;
Το χέρι; Η στιγμή; Το όπλο; Το όπλο σε λάθος χέρι; Το όπλο σε λάθος χέρι και το χέρι να οδηγείται από λάθος εγκέφαλο.
Το παιδί έφυγε. Ο ένοχος θα δικαστεί. Ως το επόμενο.
Γιατί τα λάθος χέρια είναι πολλά.

Έλα μωρέ ένα επάγγελμα είναι. Ναι.. επαγγελματίας δολοφόνος. Από γεννεσημιού σου δολοφόνος. Και μη μου πεις πως δείλιασες στιγμή, μη μου πεις πως σκέφτηκες ποτέ την ευθύνη του να κουβαλάς όπλο. Την ευθύνη του να δώσεις κλωτσιές μέχρι θανάτου.
Από ανάγκη το ξεκίνησες. Ένα επάγγελμα είπες στην μάνα σου που σε κοιτούσε μα μάτια ορθάνοιχτα γιά αυτή σου την απόφαση. Ένα γαμημένο επάγγελμα. Μόνο μη μου κρύβεσαι εμένα και μη μου λες πως δε την τράβαγε η ψυχή σου τούτη την ιδέα εξουσίας ε; Μικρή ή μεγάλη δεν έχει σημασία. Κρεμασμένο το σιδερικό στην ζώνη σε έδειχνε διπλάσιο, κι όχι στο ύψος, όχι, μα στα μάτια της κοινωνίας, ένοιωθες σπουδαίος κι άλλο τρόπο δεν είχες.
Στην σχολή σε ισοπέδωσαν, σε... περνούσαν από την μηχανή του κιμά, κι εκεί που ξερνούσες, γινόσουν άνθρωπος και πάλι. Κάθε μέρα άντεχες και λίγο περισσότερο, μέχρι που έγινες πιό σκληρός κι από το πετσί. Άτρωτος. Γιά άμυνα σου είπαν.

Στην πορεία, μεγάλωσες. Μα μέσα σου αντί να στρώσουν τα σκατά γινόταν χειρότερα. Η μάνα πέθανε. Η γκόμενα σε απέρριψε, κι η σύζυγος πηδιόταν με τον καλύτερο σου φίλο. Γαμημένη ζωή. Ρημάδα ζωή.
Σκάσε μαλάκα και προχώρα.
Γαμημένη δουλειά μα μη μου πεις πως δε σου πήγαινε γάντι. Το έβλεπα στο πρόσωπο σου. Τα χείλη σου που στένευαν καθημερινά. Το μαλλί όρθιο φασιστικό, το πηγούνι αποφασιστικό και το χέρι, να χαιδεύει το σιδερικό κάθε που πήγαινε να σε πάρει από κάτω.

Εκείνο το μεσημέρι, πήγες να βρέξεις το στόμα σου με λίγο αλκοόλ. Λίγο είπες και κόντεψες να αδειάσεις το μπουκάλι. Γαμημένη ζωή.

Περνώντας από ένα καφέ, είδες μιά παρέα παιδιών με χαρούμενα πρόσωπα να τραγουδούν και να γελούν. Σου φάνηκε πως σε κορόιδευαν, μα στην πραγματικότητα έβλεπες τα μούτρα σου. Ήταν δυνατόν να έκανες τόσο μεγάλο λάθος;

Πήγες πιό πέρα, έφτυσες δυό φορές στην άσφαλτο, γύρισες πίσω, έπιασες το σιδερικό και πυροβόλησες. Κατάστηθα. Η πεθαμένη μάνα σου πήγε να σου αρπάξει το χέρι, μα εσύ συνέχισες απτόητος, γιατί μη μου πεις πως δεν ήταν από πάντα αυτός ο χαρακτήρας σου;
Πόσες φορές από παιδί δε σε φώναξαν τσογλάνι, κάθαρμα, μούτρο, πόσες;
Όταν είχες άγχος, δεν μπορούσες να σκεφτείς, θόλωνες. Μα δεν είχες άγχος. Κατακάθαρα όλα. Το παιδί είχε ξαπλώσει αιμόφυρτο στο έδαφος κι εσύ ακίνητος να προσπαθείς να θυμηθείς, να θυμηθείς μα τι;
Πως άλλο ΑΜΥΝΑ κι άλλο ΕΝ ΨΥΧΡΩ ΕΠΙΘΕΣΗ, και το παιδί έφυγε.. έφυγε..

ΕΦΥΓΕ Μ ΑΚΟΥΣ;;;
ΕΝΑ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΧΡΟΝΟ ΑΓΟΡΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΣΦΑΙΡΑ..

Μαζί του πέθανες κι εσύ αλλά ποιό το όφελος;

Και ξαφνικά μουλώσαμε όλοι, γιατί πέστε μου έναν που να είναι εναντίον των σημερινών επεισοδίων στα κέντρα των πόλεων.. έναν..

ΥΓ.Κι εσύ ηλίθιε να προσέχεις τι γράφεις.....να σκέφτεσαι πολύ καλά αυτά που θες να πεις.....διαφορετικά να μη γράφεις καθόλου.....
ΑΚΟΥΣΕΣ?
ΣΕ ΣΕΝΑ ΤΟ ΛΕΩ....ΒΛΑΚΑ Ε ΒΛΑΚΑ....
 
Copyright 2009 Οιχαλία - Τρικάλων. Powered by Blogger Blogger Templates create by Deluxe Templates. WP by Masterplan